Polskie tradycje weselne – Piosenka „Oj, chmielu!”

Written by Agnieszka

Piosenka o chmielu to chyba najstarsza polska obrzędowa pieśń weselna, której historia sięga co najmniej XVI wieku. Była śpiewana podczas oczepin przez wszystkie stany, jednak najdłużej uchowała się ona w społecznościach wiejskich. Pieśń o chmielu ma wiele zwrotek z powtarzającym się refrenem:[1]

„Oj, chmielu, oj nieboże, raz na dół, raz ku górze,

Chmielu niebożę.”

Opowiada o zrywaniu, warzeniu chmielu, który później nalewano i wypijano. Tekst zawiera także aluzję mającego nastąpić po weselu aktu skonsumowania małżeństwa:[2]

„Oj, chmielu, chmielu, ty bujne ziele,

Nie będzie przez cię żadne wesele…

Żebyś ty chmielu na tyczki nie lazł,

Nie robiłbyś ty z tych panienek niewiast,

Ale ty chmielu na tyczki leziesz,

Niejedną pannę z panieństwa zwiedziesz.”

Obecnie często myli się pieśń o chmielu uważając ją za pieśń dożynkową.[3]


[1] B. Ogrodowska, Zwyczaje, obrzędy i tradycje w Polsce. Mały słownik,  Wydawnictwo Księży Werbistów Verbinum, Warszawa 2001, s. 33

[2] Ibidem, s. 33

[3] R. Hryń-Kuśmierek, Z. Śliwa, Encyklopedia tradycji polskich, Wydawnictwo Podsiedlik-Raniowski i Spółka, Poznań 2008, s. 158

cze
29

Leave a Reply